Perspectief is versch(r)alen? ‘Van uitbreiding tot erkenning’ zo kunnen we kort maar krachtig onze positieve evolutie schetsen tot en met 2009. In de loop van 2010 werd het duidelijk dat wij als Limburgse HCA- dienst toch niet het verhoopte perspectief voor 2011 rond het behoud van personele middelen en zo ook het HCA-aanbod mochten verwachten. Het Agentschap Jongerenwelzijn kondigde in samenspraak met het kabinet van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin midden 2010 een wijziging aan in het erkenningsbesluit dat normaliter per 1 januari 2011 in voege zou gaan. Deze wijziging resulteert concreet in een vermindering van basismiddelen aan een HCA-dienst wat betreft herstelbemiddeling. Ook werd door de Minister een voorstel gedaan in het aantal toe te kennen basiskaders in het Vlaamse HCA-landschap. Een basiskader omvat 5,5 VTE (directie, administratie en begeleiding voor herstelbemiddeling, HERGO, leerprojecten en gemeenschapsdienst). Binnen dit basiskader dient een minimale case-load gegarandeerd te worden. Bij het overstijgen van deze minimale case-load worden er per dossier middelen toegevoegd aan de enveloppe van de dienst en kan zo als het ware de personeelsploeg groeien. Als dienst hebben wij vanaf de opstart eind ’99 principieel gekozen om in een geïntegreerd, bereikbaar en provinciaal HCA-aanbod te voorzien voor onze Limburgse doelgroep. Tot op vandaag blijven wij achter dit principe staan. Maar helaas kunnen we niet anders dan opmerken dat we doorheen de jaren onze effectiviteit zo bewezen hebben dat het aanleiding geeft tot slechts de toekenning van één basiskader waarop de HCA-praktijk in Limburg zich dient te stoelen. En dat is voor de schaal van BAAL ons inziens te schraal. In 2011 blijven we ijveren voor een tweede Limburgs basiskader, of op minst voor de dialoog hierover. We blijven er van overtuigd dat wij met onze overheid de zorg delen om een kwaliteitsvol HCA-aanbod te garanderen op korte maar ook op langere termijn. Verschalen is niet verschralen. We hopen dat we dit in de toekomst mogen aantonen. Ouderstage blijkt einde oefening, ook einde context binnen HCA? Vorig jaar boden wij u hier de tekst “ouderstage: terugblik-inzicht-vooruitzicht” aan en dit naar aanleiding van het beëindigen van de projectovereenkomst van de overheid per 31/12/2009. In 2010 hebben we weinig tot geen beleidsonderwerp gehad aangaande het thema ouderstage. En dat is jammer, bijzonder jammer zelfs. Het inhoudelijk debat is daarmee nog steeds niet gevoerd. De praktijk leert ons dat er nood is aan een aanbod voor ouders, dat er een methodisch aanbod was maar na twee korte jaren schijnbaar herleid is tot archief. Binnen BAAL wensen we dit thema toch zo maar niet los te laten. Ouders kansen geven is ook jongeren kansen geven en vice versa. We merken ook in de dagelijkse praktijk dat de context van de jongere van wezenlijk belang is. Het thema ‘context’ zullen we op BAAL-niveau stevig ter hand nemen om de opgedane expertise in te zetten en te doen groeien. Mogelijks biedt 2011 aanknopingspunten om het contextpotentieel binnen HCA of jeugddelinquentie te doen groeien. We mogen die kansen niet laten schieten, niet voor onze jongeren, niet voor onze ouders, niet voor ons als samenleving. Onderzocht wordt herstelbemiddeling… Op vraag van het Agentschap Jongerenwelzijn werd door Bureau Beke (Arnhem – Nederland) een onderzoek naar herstelbemiddeling bij jeugdige delinquenten in Vlaanderen ontwikkeld. De voorziene onderzoeksperiode zou lopen van november 2009 tem november 2010. Deze periode is begin 2011 verlengd om zo meer onderzoeksmateriaal te genereren. Het doel van het onderzoek is een beeld te schetsen van het proces, de effectiviteit van, de tevredenheid over en ervaringen met herstelbemiddeling. Ook wil het onderzoek meer zicht krijgen op de kenmerken en factoren die invloed hebben op het proces en de bemiddelingsuitkomst. Wij kijken benieuwd uit naar de resultaten. Ook werd in april 2010 de proposal van de Katholieke Hogeschool Limburg (KHLim) in het kader van Projectmatig Wetenschappelijk Onderzoek (PWO) goedgekeurd. Naast BAAL zullen ook de diensten herstelbemiddeling van BIC en CAFT hieraan meewerken als externe projectpartner. De onderzoeksvraag heeft vooral betrekking op het communicatieproces binnen de methodiek herstelbemiddeling. Het project heeft een duurtijd van drie jaren. Onderzoek biedt ons inziens een meerwaarde in de uitbouw van een praktijk. Mogen rekenen op twee onderzoeken kan niet anders dan herstelbemiddeling voor de komende jaren stevig op de rails te zetten. Gesloten federaal detentiecentrum te Tongeren Midden 2010 maakten we kennis met het federaal detentiecentrum te Tongeren. In hun zoektocht naar een herstelgericht aanbod binnen hun werking wisselden we de beide werkingen met elkaar uit . Het statuut van de jongeren (minder- en meerderjarig) binnen hun muren vroeg om verdere opheldering om al dan niet verdere stappen te zetten in de samenwerking. Wij blijven bereid in de toekomst mee te denken en te handelen om ook de ‘uithanden gegeven’ jongeren, hun ouders en hun slachtoffers van een herstelgericht aanbod te voorzien. Zo houden we vanuit de praktijk de weg open naar een geïntegreerde aanpak ten aanzien van jeugddelinquentie en op maat van de betrokken partijen.