|
wat? - doel? - voor wie? - werkmethode? Wat is "Drugs, (ver)antwoord?" Drugs, (ver)antwoord? is een leerproject dat zich richt naar minderjarige druggebruikers. Het leerproject Drugs, (ver)antwoord? is een reactie op het plegen van feiten en wordt opgelegd door de Jeugdrechtbank. Vanuit die reactie wordt een proces op gang gebracht van responsabilisering van het eigen druggebruik. Doel: Drugs, (ver)antwoord? wil bij de jongere stapsgewijs volgende doelstellingen bereiken:
Voor wie: Het profiel bestaat uit volgende elementen: De delicten:
De jongere:
De verwijzer:
Werkmethode: Het werken met minderjarige druggebruikers brengt als vanzelfsprekend een ander wezenlijk aspect mee, namelijk de rol van de ouders. Voor aanvang van het leerproject organiseren wij een kennismakingsgesprek met de minderjarige dader en zijn of haar ouders. Buiten info-uitwisseling worden er tijdens het gesprek duidelijk afspraken gemaakt en ondertekend in de vorm van een reglement. Klik hier om het reglement voor het volgen van het leerproject te downloaden. Het leerproject wordt aangeboden aan een groep van maximum 7 jongeren. Het programma bestaat uit 20 uren en wordt aangeboden in de vrije tijd van de jongere. De groepsbenadering is essentieel voor Drugs, (ver)antwoord? in de eerste plaats vanwege de onderlinge herkenbaarheid en de mogelijke modelfunctie die de jongeren voor elkaar kunnen hebben. De onderlinge herkenbaarheid zorgt voor een werkbare groepsdynamica, die het de jongeren mogelijk maakt elkaar te confronteren wanneer gedrag en motieven niet overeenkomen, waardoor het inzicht in hun gedrag wordt aangescherpt. Drugs, (ver)antwoord wil jongeren, die drugs gebruiken, een bewuste keuze laten maken door hun inzicht in hun gebruik en de gevolgen ervan te verruimen. En dit in een groep waar ‘stoer doen’ en ‘je imago hoog houden’ niet aan de orde is. De sfeer en de confrontatie met de feiten maken het de jongeren mogelijk om de feiten en de gevolgen in een veilige omgeving van dichtbij te bekijken. Een groepsbenadering blijkt het effectiefst voor de aanpak van ontkenning . Een groepservaring kan ook de nood aan verandering versterken en helpen om meer gepaste manieren om problemen op te lossen, te aanvaarden en te ontwikkelen . Het stukje rond schade aan de samenleving en de problematiek van het dealen moet nog op punt gesteld worden. De samenleving heeft enerzijds schade geleden en draagt anderzijds de verantwoordelijkheid om aan de betrokken partijen de kans te bieden om de geleden schade te ‘herstellen’. Het ‘individu als zijnde dader’ en de ‘samenleving’ kunnen worden beschouwd als twee aparte entiteiten die opnieuw ‘verbonden’ moeten worden. Een groep kan beschouwd worden als een verbindende schakel tussen individu en samenleving . Door individuen te plaatsen in groepen is het individu sowieso gebonden aan de samenleving. Ondanks het negatieve uitgangspunt - er zijn feiten gepleegd - proberen we positief confronterend te werken, om zo het vertrouwen in de samenleving een stukje te ‘herstellen’. Na een leerproject wordt de eindrapportage en de zelfevaluatie tijdens een afsluitend gesprek teruggekoppeld aan de jongere en de ouders. De eindrapportage voor de verwijzer bevat 2 luiken: 1) een formele weergave van de mate van uitvoering van het leerproject en 2) een zelfevaluatie van het leerproject in de vorm van een brief door de jongere zelf geschreven, gericht aan de jeugdrechter. |